ក្នុងឱកាសជាទំនៀមប្រពៃណីនេះ អ្នកស្រុកតែងនិមន្តព្រះសង្ឃសូត្រមន្តប្រោះព្រំ ហើយប្រគេនចង្ហាន់ និងទេយ្យទានផ្សេងៗចំពោះព្រះសង្ឃតាមកិច្ចព្រះពុទ្ធសាសនា។
ទន្ទឹមពេលនោះ ចាស់ទុំដឹកនាំយកដើមចេកមកធ្វើសំពៅ ខ្លះហៅ «សង្ឃឹក» ហើយតុបតែង ដាក់តង្វាយផ្សេងៗមានបាយ ម្ហូប នំចំណី ផ្លែឈើ ម្លូស្លា ស្រាស និងផ្កាភ្ញីជាដើម។ បន្ទាប់ពីព្រះសង្ឃឆាន់ចប់សព្វគ្រប់ អ្នកស្រុកនាំគ្នាអុជធូបអុជទៀនដោតនៅលើសំពៅនោះ បួងសួងសុំសេចក្តីសុខចម្រើនរៀងៗខ្លួន ជាពិសេស គឺសូមកុំឲ្យអស់លោកបង់បត់ និងបារមីប្រចាំវត្ត កុំបីមានប្រកាន់ខឹងនឹងកូនចៅ បើទោះខុសឆ្គងដោយប្រការផ្សេងៗ រួមទាំងការសម្តែងថ្វាយក្នុងរាត្រីកន្លងទៅមិនល្អ ឬភ្លាំងភ្លេចក្តី។
បន្ទាប់ពីបួងរួចហើយ គេច្រូចស្រាស បាចលាជ បាចអង្ករ ទៅលើសំពៅនោះ និងសូត្រជយន្តោ ប្រសិទ្ធី ថ្វាយភ្លេង ស្រែក ហ៊ោ៣ដង ទើបសែងសំពៅនោះទៅបណ្ដែតតាមទឹកទន្លេក្បែរវត្ត។
សូមរំលឹកថា បន្ទាប់ពីកិច្ចសំពះគ្រូនៃថ្ងៃដំបូង ក្រុមល្ខោនវត្តស្វាយអណ្តែតមានកិច្ចរាំថ្វាយបារមីក្នុងព្រះវិហារក្នុងរាត្រីបន្ទាប់ និងរាត្រីបន្តបន្ទាប់ទៀតគឺការសម្តែងអន្លើនានានៃរឿងរាមកេរ្តិ៍ជូនអ្នកស្រុកទស្សនាកម្សាន្ត ហើយនៅក្នុងរាត្រីចុងក្រោយគឺការសម្តែងអន្លើ “កុម្ភការណ៍ទប់ទឹក” ដើម្បីសុំទឹកភ្លៀងតាមជំនឿ និងកិច្ចអញ្ជើញអស់លោកបង់បត់បួងសួងសុំសេចក្តីសុខ។ លុះព្រឹកឡើងទើប ធ្វើកិច្ចដារបង្សុកូលប្រគេនចង្ហាន់ព្រះសង្ឃដូចរៀបរាប់មកខាងលើ។
គួរបញ្ជាក់បន្ថែមថា ល្ខោនខោលវត្តស្វាយអណ្តែត បានចុះក្នុងបញ្ជីបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបី នៃមនុស្សជាតិរបស់អង្គការយូណេស្កូ តាំងពីថ្ងៃទី២៨ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០១៨៕










